تاریخچه زبان عربی

زبان عربی یکی از پرگویش ترین زبان‌های جهان، بزرگ‌ترین عضو از شاخه زبان‌های سامی (آفریقایی – آسیایی) است و تاریخچه زبان عربی با زبان‌های عبری و آرامی هم‌خانواده‌است. زبان عربی یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. این زبان امروز دارای لهجه‌ها و گویش‌های گوناگونی است و زبان عربی مدرن استاندارد به عنوان زبان رسمی نوشتار در همه کشورهای عرب پذیرفته شده است.

افزون بر جهان عرب، این زبان در کشورهای چاد، اریتره نیز از میزانی از رسمیت برخوردار است. در ادامه مروری بر تاریخچه ی زبان عربی و بررسی میان لهجه ها و گویش ها و تفاوت میان آن ها می پردازیم.

تاریخچه زبان عربی

کاملترین تاریخچه زبان عربی

کاملترین تاریخچه زبان عربی را در یک روش میتوان به قبل و بعد از اسلام تقسیم کرد. که زمان های قدیم زبان عربی به دو بخش عربی جنوبی و عربی شمالی تقسیم می شد. عربی جنوبی در یمن به کار میرفت و تحت تاثیر مصریان باستان و تمدن فنیقی قرار گرفته بود. این زبان با به وجود آمدن اسلام به فراموشی سپرده شد تا اینکه به جای آن عربی شمالی شکل گرفت که مبنای عربی امروزی است.

زبان عربی، زبان قرآن و بسیاری از نخستین نوشته‌های مسلمانان است و نزد بسیاری از مسلمانان مقدس شمرده می‌شود. در دوران طلایی اسلام، تاریخچه زبان عربی به عنوان نخستین زبان جهان اسلام از اهمیت بالایی برخوردار بود. و آثار علمی، ادبی و مذهبی فراوانی به این زبان نوشته می‌شد. تأثیر عربی بر زبان‌های دیگر جهان اسلام مانند اردو، و زبان‌های گوناگون خانوادهٔ ترکی چشمگیر است.

کاملترین تاریخچه زبان عربی در دنیا

مردم مسلمان ایران نیز در کنار دیگر ملت‌ها و حتی پیشاپیش آن‌ها قدم‌های مؤثری در آموختن زبان عربی برداشتند تا جایی که بیشتر کتاب‌های صرف و نحو از تألیفات دانشمندان مسلمان ایرانی است. ابن سینا و محمدغزالی بیشتر آثار خود را به زبان عربی نوشته اند و امروزه زبان عربی یکی از زبان های زنده دنیا است که جز سه زبان اصلی مانند انگلیسی، المانی و فرانسه است که در بیشترین مکاتبات و کنفرانس ها از این زبان استفاده میکنند.

  • کاملترین تاریخچه زبان عربی در دنیا را میتوان در مقاله های دیگر همین سایت مطالعه کنید.

کاملترین تاریخچه زبان عربی


زبان عربی در چند کشور رسمی میباشد

در جواب سوال زبان عربی در چند کشور رسمی میباشد باید گفت: جهان عربی یا ایالت های عربی شامل ۲۲ کشور است که متشکل از ۱۰ کشور آفریقایی و ۱۲ دکشور آسیایی است. در کشور هایی چون مراکش، موریتانی و الجزایر و مصر زبان مادری عمده ای از مردم عربی نیست.در کشور ایران عربی زبان ها در اقلیت هستند و کل جمعیت عرب های جهان ۳۵۷ میلیون نفر است.

گرچه زبان عربی به عنوان زبان قرآنی معرفی شده است اما این امر باعث کامل بودن زبان عربی نیست بلکه ویژگی های فراوانی وجود دارد که زبان عربی به عنوان کامل ترین زبان ایاد میشود. شمار کسانی که عربی را همچون زبان مادری به کار می‌برند از ۱۷۴ تا ۴۴۲ میلیون تن گفته شده است.

عربی زبان رسمی ۲۵ کشور است که کل جمعیت آن‌ها نیز براساس آمار سیا ۳۲۹ میلیون تن است. باید توجه داشت که زبان مادری نیمی از جمعیت کشورهای عربی شمال آفریقا مانند مراکش و الجزایر زبان آمازیغی است. و در قانون اساسی جدید این دو کشور زبان آمازیغی به عنوان زبان رسمی به رسمیت شناخته شده است.

ویژگی‌های زبان عربی در چند کشور

کاربری (صرف) فعل در این زبان به دو زمان گذشته (ماضی) و حال (مضارع) است که با کمک صیغه مضارع صیغه‌های آینده (مستقبل) هم ساخته می‌شود؛ و هر کدام از این دسته‌ها چهارده صیغه است. زبان عربی به دلیل قالب‌ها و حالات صرفی و نحوی و داشتن مذکر و مؤنث و سایر قواعد دستوری یکی از سخت‌ترین زبان‌های دنیا به ویژه برای سخن گفتن است.

از این رو  زبان عربی ویژگی های زیادی در چند کشور دارد اما باید گفت ازآنجاکه زبان انگلیسی این پیچیدگی‌ها را ندارد و با دانستن تنها ۵۰۰ واژه می‌توان نیازهای روزانه را با آن بیشتر، در بیشتر کشورهای عربی فرانسه و انگلیسی زبان رایج است. در حوزهٔ کشورهای عربی خلیج فارس عملاً زبان کار زبان انگلیسی است. این زبان را «لغه الضاد» نیز می‌نامند، زیرا تنها زبانی است که دارای ضاد می‌باشد و ضاد که حرفی است که سخت‌ترین شیوه کاربرد را دارد؛ به جز زبان آلبانیایی که پس از پذیرش اسلام و ورود زبان عربی، حرف ضاد وارد آن شد.زبان عربی در چند کشور رسمی میباشد


گویش‌ها و لهجه‌هادر زبان عربی

در کشورهای عربی لهجه استاندارد برای آموزش در آموزشگاه‌ها و نوشتن کتاب و روزنامه به کار برده می‌شود. گویش ها و لهجه ها در زبان عربی بسیار اهمیت دارند اما هر بخشی از جهان عرب، گویش محلی ویژه خود را دارد که گاه تفاوت‌های میان آنها به اندازه‌ای است که عرب‌ها مجبور به سخنوری به عربی کتابی یا انگلیسی یا زبان واسط دیگری با هم می‌شوند.دلیل شمار فراوان گویش‌ها و لهجه‌ها در زبان عربی را تأثیر زبان‌های پیشین موجود در آن بخش‌ها پیش از چیرگی زبان عربی بر آن منطقه‌ها دانسته‌اند. در حالت کلی عربی گفتاری را به دو بخش خاورمیانه‌ای و باختری تقسیم می‌کنند اما به طور دقیق‌تر عربی دارای ۴ گویش زیر است که هر کدام خود دارای لهجه‌های فراوانی است.

  1. لهجه مصری
  2. لهجه باختری (شامل لهجه‌های: مراکشی، تونسی، الجزایری و…)
  3. لهجه خاوری (شامل لهجه‌های: لبنانی، فلسطینی، و عرب زبانان غرب کشور اردن)
  4. لهجه عراقی یا خلیجی (شامل لهجات عراقی، کویتی، شرق سوریه، ساحل خلیج فارس از عراق تا کشور عمان و سواحل جنوبی و جنوب غرب ایران، اهواز و در آبادان و شادگان)
  • از این میان عربی مصری به عنوان گویش گفتاری زبان دوم مشترک میان همه عرب‌زبانان به کار می‌رود؛ و دلیل آن وجود انبوه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی و منابع عربی به این گویش است.

 انواع گویش ها

چارچوب جغرافیایی را که گویشوران زبان عربی در آن پیشینه‌اند را جهان عرب می‌نامند که شامل بیش از ۲۰ کشور می‌شود که از خاورمیانه آغاز شده و تا شمال باختری آفریقای ادامه می‌یابد. زبان عربی شمار فراوانی از انواع گویش‌ها و لهجه‌های گوناگون را دربرمی‌گیرد که به طور کلی به سه بخش تقسیم می‌شود:

  • عربی کلاسیک یا قرآنی (به عربی: اللغه العربیه الفصحی)
  • عربی استاندارد یا شیوا یا کتابی
  • عربی گفتاری یا دارجه (به عربی: اللهجه العامیه)گویش‌ها و لهجه‌ها

تفاوت لهجه ها در گویش زبان عربی

تفاوت لهجه‌ها در گویش‌های روزانه زبان عربی در واژگان، دستورزبان و شیوهٔ آوایش واژه‌ها به چشم می‌خورد.بیشترین تفاوت‌ها بین گویش‌های غرب و شرق کشورهای عرب زبان وجود دارد؛ برای نمونه (کویتی و مراکشی)در تفاوت‌های مربوط به چگونگی آوایِش می‌توان به چگونگی آوایِش حرف /ق/ اشاره نمود که در لهجه بادیه‌نشینان و عراقی‌ها /گ/، در لهجه مصری و سوریه /ء/ و در لهجه فلسطینی /ک/ تلفظ می‌شود. یا چگونگی تلفظ /ج/ که در لهجه مصری /گ/ آوایِش می‌شود مانند الجمهوریه => الگمهوریه و در لهجه لبنانی و لهجه بعضی از عرب‌های خوزستان ایران به ویژه برخی از قبیله‌های «سواری، حیدری» این حرف نزدیک به /ژ/ آوایِش می‌گردد.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: ۰ میانگین: ۰]

مشاوره رایگان